fbpx

Świt budzi nowy dzień,
zmierzch do snu układa się,
dziś pierwszy raz
dłoniom swym pozwolę
niczym mąż otulić Cię.

Ogarnę cały świat,
ogrom spraw i chwil
zamknę w oczach Twych.
Obudzę w Tobie ten
śpiący wdzięk boś jest
zaślubioną mi.

Dam od swego serca klucz
byś otworzyć mogła wszystkie drzwi
i zamieszkać w nim,
wziąć stęsknione myśli,
przyjąć wszystko jakim jest.

Odnajdę w Tobie Cię,
w sobie – chęć, by strzec
prawdy słów i łez.
Umocnię wierne tak,
aby smak Twych ust
nie opuścił mnie.

Czas Miłość daje nam,
by odnaleźć szczęście w nim
i dotknąć chmur,
w zgiełku miast usłyszeć
kwiatów śpiew i ptaków śmiech.

Z deszczowych spojrzeń i
słońca w szkle we dnie
tęcza rodzi się.
Skałą wzmocniony dom
niczym schron od burz
nie zawali się.


Ani Iwanowskiej i Tomkowi Krause
Aby szli…
Kętrzyn, 15.09.2001.