fbpx

Nie mów nic

Proszę Cię, nie mów nic, czego już światu objawić nie wolno. Z prostoty serca napełnij ten kielich, którym chcę gasić pragnienie. Daj poznać niezwykły smak życia, który w zwyczajnym się kryje oddaniu i cichej modlitwie milczenia, której się przerwać nie godzi. Więc...

Nie i pokoje

Ta, co ze skały strumieniem mocnym, ożywczym wypływa, z siłą tak wielką, że belki najcięższe – jak wiatr drobne drzazgi – z lekkością unosi i rzuca jak plewy daleko, aż tam, gdzie ich oko już dostrzec nie może, ta nie jest owocem uczucia. … Poczułem zapach...

Przemiana

Skrytym myślom czas nadaje kształty jasne i przejrzyste. Niewiadome w wiadomym miejsce swe znajduje i pytań tych samych zadawać nie trzeba. Nowego imienia szukam dla tych rzeczy, których znaczenie już się przedawniło i unieść nie umie treści w nich zawartych. A treść...

Przedsionki

Znałem już to odczucie. Wspomnienie futrzaków żywcem ze skóry odzieranych rozdarło i mego spójność ciała. Teraz szło o człowieka. Sine oczy, wargi rozgryzione i ów charczący głos, co duszę ciału chciał wydrzeć (zwykle, to ciało się duszy odbiera). Obraz, co miał być...

Baran

Wiedziałeś, że choć zawile, to mówię sprawy jasne i proste, niewygodne i nie pasujące do uszu bardziej ciasnych niż brama. (Rozum zwiedziony życiem, kierunkiem nauczania, rodzi stereotyp i zdolność słyszenia prawd jednostronnych. Słyszałeś obie… Mam pewność.)...

Bez pożegnania

W krzywej wieży fajni ludzie o fajnych rzeczach fajne prowadzą rozmowy. Wieża o krzyż oparta i stułą kamienie związane. Pod krzyżem zezowaty. Głowę zadziera w górę i sepleni w sercu, nieczysto i nierówno, że nie tak… i że miejsca na nowo – jak kulawy – szuka....